Dr. Baran Bozoğlu
Summary
Since the mid-20th century, per- and polyfluoroalkyl substances (PFAS) have been indispensable to global industry due to their exceptional physicochemical properties, such as water and oil resistance. However, their extreme stability, which stems from the the carbon-fluorine bond, has placed these compounds in the category of “forever chemicals” because they persist in the environment without degrading. This article examines the molecular impacts of PFAS on human biology, the radical restriction decisions of the European Union (EU) under the REACH (Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals) Regulation and the Drinking Water Directive, and global best practices. Considering Türkiye’s current regulatory gaps and industrial structure, the paper proposes a strategic roadmap aimed at protecting environmental and public health.
***
Özet
PFAS: Türkiye için Stratejik Bir Çevre ve Halk Sağlığı Tehdidi, AB Mevzuatı ve Gelecek Projeksiyonu
Per- ve polifloroalkil maddeler (PFAS), suya ve yağa dayanıklılık gibi üstün fizikokimyasal özellikleri nedeniyle 20. yüzyılın ortalarından itibaren küresel sanayinin vazgeçilmez bir parçası hâline gelmiştir. Ancak bu kimyasalların sahip olduğu karbon-flor bağının ekstrem stabilitesi, onları doğada parçalanamayan “sonsuz kimyasallar” kategorisine taşımıştır. Bu makalede, PFAS’ın insan biyolojisi üzerindeki moleküler etkileri, Avrupa Birliğinin (AB) REACH (Kimyasalların Kaydı, Değerlendirilmesi, İzni ve Kısıtlanması) ve İçme Suyu Direktifleri kapsamındaki radikal kısıtlama kararları ve küresel iyi uygulama örnekleri detaylandırılmaktadır. Türkiye’nin mevcut yasal boşlukları ve sanayi yapısı göz önüne alınarak çevre ve halk sağlığını korumaya yönelik stratejik bir yol haritası önerilmektedir.
